نامه اي را به عنوان "نامه اي به هم ميهن بسيجي" در وبلاگ يکي از هموطنانم با عنوان "باشگاه انديشه ايراني" خواندم. توصيه ميکنم حتما سري به آن بزنيد. بسيار نغز و زيبا نگارش شده است.
۱۳۸۸ شهریور ۳, سهشنبه
آیتا...جوادی آملی: تا مردم نخواهند و حضور نداشته باشند، نه نبوت، نه امامت، هیچ یک در خارج متحقق نمیشود.
نقش مردم در مقام اثبات و تحقق و اجرا، چه درباره اصل دین،چه درباره نبوت، چه درباره امامت بالاصل، و چه درباره نصب خاص، نقش کلیدی است؛ تا چه رسد به ولایت فقیه که نصب عام است. مردم اگر – معاذ الله – اصل دین را قبول نکردند، دین، نسیاً منسیا و فراموش شده میشود؛ اگر مردم نبوت را قبول نکردند، آن پیامبر مهجور میشود و اگر امامت امامی را قبول نکردند، آن امام مهجور میشود ولو آن که آن امام، همان حضرت علی بن ابی طالب (علیهالسلام) باشد. باید مقام ثبوت، مروعیت، و حقانیت را از مقام اثبات، قدرت عینی و.. جدا کرد. اگر کشور بخواهد اداره شود، تا مردم نخواهند و حضور نداشته باشند، نه نبوت، نه امامت، نه نیابت خاص، نه نیابت عام، هیچ یک در خارج متحقق نمیشود. کشور با صرف رأی علمی اداره نمیشود و در مقام اجرا، کار کلیدی در دست مردم است. حکومت اسلامی نیز حکومت سلطه و تحمیل نیست؛ اگر جبر و سلطه باشد، میشود همان حکومت باطل اموی و مروانی که پس از مدتی هم از بین خواهد رفت. / ولایت فقیه، جانشین امام معصوم (علیه السلام) است که امامت آن امام معصوم (علیهالسلام) جزء اصول مذهب است نه اصول دین، و متفکران اسلامی اگر ولایت فقیه را به عنوان یک مسأله کلامی مطرح کردهاند، بر اساس نیابت فقیه از امام معصوم (علیهالسلام) است، نه اینکه خود ولایت فقیه، در حد توحید و نبوت و معاد، جزء اصول دین یا در حد امامت، جزء اصول مذهب باشد.
Labels:
جوادي آملي,
ahmadinejad,
iran,
iranian,
khamenei,
persia,
persian
۱۳۸۸ شهریور ۱, یکشنبه
ترسو خائن است.
شنيدم و خواندم که از افطار بستگان زندانيان اوين ممانعت به عمل آورده اند.
چه شده که از افطار هم ميترسند؟ اغتشاشگر کيست و چه کسي است که آشوب در دل مردم ميکند؟ آنکه همه را از حقوق اوليه خود سلب کرده و حتي فاتحه خواندن را آب به آسياب دشمن(؟) ميداند و از فاش شدن کوچکترين خبر جنايات سربازانش و حراميان لباش شخصيش تب و لرز ميگيرد؟ براستي اسلام از دست چه کسي در خطر است. شايد قسم خورده ترين دشمنان شيعه به اندازه اين حراميان به اصطلاح طرفدار ولايت نميتوانستند عليه شيعه ضربه بزنند.
چه شده که از افطار هم ميترسند؟ اغتشاشگر کيست و چه کسي است که آشوب در دل مردم ميکند؟ آنکه همه را از حقوق اوليه خود سلب کرده و حتي فاتحه خواندن را آب به آسياب دشمن(؟) ميداند و از فاش شدن کوچکترين خبر جنايات سربازانش و حراميان لباش شخصيش تب و لرز ميگيرد؟ براستي اسلام از دست چه کسي در خطر است. شايد قسم خورده ترين دشمنان شيعه به اندازه اين حراميان به اصطلاح طرفدار ولايت نميتوانستند عليه شيعه ضربه بزنند.
اشتراک در:
پستها (Atom)
